मुझे अलग किया

किसी ने ख़ुदा के बन्दे कहके,
तो किसी ने गोड के बच्चे कहके,
किसी ने भगवान की औलाद कहके,
मुझे अलग किया।
मुझे अलग किया मेरे रंग, रूप, भाषा और ढांचे से,
हालांकि ख़ून तो मेरा भी लाल तेरा भी लाल,
तो तुझे क्यों है मुझसे इतना मलाल?

किसी प्रदेश में जाति से,
किसी में मुझे रंग से,
किसी में मुझे काम से,
तो किसी में हालात से,
जुदा रखा, अपमानित किया,
ख़फ़ा रखा,
मुझे अपने ख़्वाब और उम्मीदों से।

ये ग़ुरूर है तुझमे जो सत्ता का,
वो बस एक जुमला है नशे का,
तू आँख मुंद पड़ा हवेली में,
मैं तड़पता फ़िरता शिकार बना भूख-प्यास का।

ये लकीरे, ये हदे सब जायज़ रखले,
बस अपनले मुझे दिल को आज़ाद कर,
ख़ाली ख़ाली क्या जिएगा तू,
भेद समज के ही दिलो में रखले।

- अभिजीत मेहता

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

वक़्त बड़ा फ़रामोश है, ये आखरी इश्तहार पढ़ लेना।

लिखूँगा जितने लफ्ज़ साथ देँगे, बाकी बचा तुम समझ लेना,

वक़्त बड़ा फ़रामोश है, ये आखरी इश्तहार पढ़ लेना।

कहने को बोहोत कुछ है, सुन पाओ उतना सुन लेना,

बाकी फिर कभी बातें करने मेरी क़ब्र पे आया करना।

अल्लाह जगह कहाँ देगा वो मालूम वहीँ जाके करना पड़ेगा,

जन्नत में रखे उतने अच्छे नहीं, पर जहन्नम के बुरे लोग से हम कहाँ।

छोड़ू मैं साँसे तब शायद अलविदा न कह सकू,

वक़्त बड़ा फ़रामोश है, ये आखरी इश्तहार पढ़ लेना।

गरीबों से भरा बड़ा शानदार रखना हमारा जनाज़ा,

जीतेजी उनके लिए हम न कर सकें वो हमारे नाम पे तुम कर जाना।

बेहूदी बेरुख़ी हुई है हमे हमशे, जीतेजी मरने से मारना अच्छा होगा,

किताबो और सोसिअल मीडिया में दबी कविताएं लोगो तक पोहोचा देना।

अम्मी-अब्बा और उन सबका जो हमसे बदमाश नही ख़याल रखना जाना,

वक़्त बड़ा फ़रामोश है, ये आखरी इश्तहार पढ़ लेना।

इस सँसार में इन्सान से रहने को काबिल नहीँ हम,

तुम्हे जानवर कुत्ते से मिले कभी तो फिर अपना लेना।

सब छोड़ कभी बिना कहे चले जाए तो मत रोना,

अपने आँसू किसी अच्छे इन्सान के लिए बचा के रखना।

कृष्ण से ही तो सिख है कि लड़ न पाओ तो भाग जाना,

वक़्त बड़ा फ़रामोश है, ये आखरी इश्तहार पढ़ लेना।

- अभिजीत मेहता

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

सब याद रखा जाएगा

ये जो नांपी है सड़कें अपने हाथों से बनाई,
अपने ही पैरो से वो याद रखा जाएगा,
सब याद रखा जाएगा।

ये जो कुचले गए है पटरियो पे,
जहां मजदूरी किया करते थे,
वो याद रखा जाएगा,
सब याद रखा जाएगा।

कभी आपके लिए बत्तीस पकवान बनाए,
वो पेट आज बूखा है,
वो याद रखा जाएगा,
सब याद रखा जाएगा।

अब स्मृति से शस्त्रो को तैयार किया जाएगा,
जिसकी बुनियाद सिर से टपकता पानी और,
पैरों के लहू होंगे,
अब याद रख के बदला लिया जाएगा,
हर चीज़ का हिसाब लिया जाएगा।

जिस किसान को सीधा मुनाफा दिखा,
हररोज़ सपने दिखाए जाते है,
उस किसान के हल से तेरा ज़मीर खितौरा जाएगा,
हर चीज का हिसाब लिया जाएगा।

पहले हमारे कंधों पे वोट मांगते,
अब हमारे ही कंधों को सहारा न दिया,
इस कंधे पे बंदूक रख बदला लिया जाएगा,
हर चीज़ का हिसाब लिया जाएगा।

कागज़ से कलमों तक जो सीमित थे,
उन विद्यार्थियों को जो जेल भेजा,
उसी जेल के सलियों से हथियार बनाए जाएंगे,
हर चीज़ का हिसाब लिया जाएगा,
अब याद रख के, हिसाब लिया जाएगा,
हिसाब लिया जाएगा।

- अभिजीत मेहता

लाल सलाम

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

ગળે ફાંસો ખાઈ લે જે

હવે બાવળ ના ઠુઠા તું કાપી લે,
સરકાર એ તારી ચિતા તૈયાર રાખી છે,
અમીરો ને ઘર માં રાખી,
મજૂરો ને લાત મારી છે.

વિદેશ થી હૂંડિયામણ આવે છે,
લાકડું તારા માટે મોંઘુ છે,
મિત્રો ની કંપની માં રોજ નિવેશ આવે છે,
'ને તારે ભૂખ્યાં પેટ લાંબી સફર ખેડવાની છે.

આ પ્રાઇવેટ કંપની નોકરી નહીં,
ભણેલા મજૂરો પાસે મજૂરી કરાવે છે,
ભણતર તો તું ક્યાં લેવા જવાનો?
સરકારી નિશાળ ના નળીયા ફૂટેલ છે.

ઇ ગાડી માં ફરી હેલિકોપટર થી ફૂલ વરસાવે છે,
તું છાનોમુનો ઝાડ નીચે રહી લે જે,
હવે કોરોના નું ફંડ આવી ગયું છે,
એને આવતી ચૂંટણી માં મત સામે માંગી લે જે.

કરોડો ની હોળી થાય તો હું કહું એમાં જ બળી જજે,
છોકરા ને બાવળ ના ઠુઠા ની કમાણી આપી દે જે.
સરકાર સરકાર ના કર તું,
હવે વડવાઈ વીંટાળી ગળે ફાંસો ખાઈ લે જે.

- અભિજીત મેહતા

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हमारे इश्क़ की दास्तान

न चाँद तारे की बाते थी,
न ऊँची उड़ानों के ख्वाब।

न कोई बड़े वादे थे,
न कोई तारीफ़ों से भरे ख़त।

न बुरी आदतों से अनजान थे,
न अच्छी आदतों की तारीफ़।

कुछ लफ़्ज़ों से ख़ामोशी मिली,
बस इतनी सी है हमारे इश्क़ की दास्तान।

- अभिजीत महेता

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

પેન્સીલ થી લખાણ લખેલી ૨૦૦૦ ની નોટ.

તારીખ : ૩૦ ઑગસ્ટ ૨૦૧૭

કેમ છો??? હમણાથી આપણા બ્લોગમાં બહુ ગંભીર વાતો થઇ રહી છે ત્યારે મને આજે એક હાસ્ય પ્રસંગ કહેવાની ઇચ્છા થાય છે.

હમણા સોમવતી અમાસ પર હું ઘેર ગયેલો, સોમવતી અમાસ અમારા બ્રહ્મણો માટે બહુ મોટો પ્રસંગ કહેવાય. અમારા ગામ વઢવાણમાં સોમવતી અમાસ પર સ્વયંભુ ક્ષેમશંકર મહાદેવની નગરયાત્રા નીકળે. આ નગરયાત્રા માં જોડાવુ એ મુખ્ય ઉદેશ્ય હતો ઘેર જવાનો. નગરયાત્રામાં તો ખુબજ મસ્તી કરી અમે જેના ફોટોગ્રાફ્સ તમે અહીંયા જોઇ શકો છો.

પણ મારે તમને બીજા દિવસે મારી જોડે બનેલી ઘટનાની વાત કરવી છે. આગળના દિવસે ખુબજ મસ્તી કર્યા પછી બિજા દિવસે સવારે હું નવેક વાગ્યે તૈયાર થઇ ગયેલો. હું તૈયાર થઇને નીચે આવ્યો ત્યારે મને મારા પપ્પા એ એમની દવા લેવા સુરેંદ્રનગર જવા કહ્યુંં. વઢવાણ થી સુરેંદ્રનગર જવુ એ કોઇ મોટી વાત નથી પરંતુ હમણા અમારા ગામમાં ભ્રસ્ટાચારીઓ ની સંખ્યા વધી ગય છે માટે રસ્તા નો હાલ બેહાલ છે અને મને આ બધુ જોઇને કવિ દલપતરામની  એક કવિતા યાદ આવે છે,

પૂરી એક અંધેરી ને ગંડુ રાજા,
ટકે શેર ભાજી ને ટકે શેર ખાજાં;
બધી ચીજ વેચાય ત્યાં ભાવ એકે,
કદી સારી બૂરી ન વેચે વિવેકે.

ત્યાં જઈ ચઢ્યા બે ગુરુ એક ચેલો,
ગયો ગામમાં માગવા શિષ્ય પેલો;
લીધી સુખડી હાટથી આપી આટો,
ગુરુ પાસ જઈને કહે, “ખૂબ ખાટ્યો.”

ગુરુજી કહે, “રાત રહેવું ન આંહી,
સહુ એક ભાવે ખપે ચીજ જ્યાંહી;
હશે ચોરને શાહનો ન્યાય એકે,
નહી હોય શિક્ષા ગુનાની વિવેકે.

ન એ વસ્તીમાં એક વાસો વસીજે,
ચલો સદ્ય ચેલા જવું ગામ બીજે.”
કહે શિષ્ય, “ખાવા પીવા ખૂબ આંહી,
તજી તેહ હું તો ન આવીશ ક્યાંહી.”

ગુરુએ બહુ બોધ દીધો જ ખાસો,
“નહીં યોગ્ય આંહી રહ્યે રાતવાસો.”
ન માની કશી વાત તે શિષ્ય જયારે,
ગુરુજી તજીને ગયા ગામ ત્યારે.

રહ્યા શિષ્યજી તો ત્યહાં દિન ઝાઝા,
બહુ ખાઈપીને થયા ખૂબ તાજા;
પછીથી થયા તેહના હાલ કેવા,
કહું છું હવે હું સુણો સદ્ય તેવા.

તસ્કર ખાતર પાડવા, ગયા વણિકને દ્ધાર;
તહાં ભીત તૂટી પડી, ચોર દબાયા ચાર.
માત પ્રભાતે ચોરની, ગઈ નૃપને ફરિયાદ;
શૂળી ઠરાવી શેઠને, ડોશીની સૂણી દાદ.

“એવુ ઘર કેવું ચણ્યું, ખૂન થયાં તે ઠાર;
રાતે ખાતર ખોદતાં, ચોર દબાયા ચાર.”
વણિક કહે, “કડિયા તણો એમાં વાંક અપાર;
ખરેખરી એમાં નથી, મારો ખોડ લગાર.”

કડિયાને શૂળી ઠરી, વણિક બચ્યો તે વાર;
ચૂકે ગારો કરનારની, કડિયે કરી ઉચ્ચાર.
ગારો કરનાર કહે, “પાણી થયું વિશેષ;
એ તો ચૂક પખાલીની, મારી ચૂક ન લેશ”

પુરપતી કહે પખલીને, “જો તું શૂળીએ જાય,
આજ પછી આ ગામમાં, એવા ગુના ન થાય.”
“મુલ્લાં નીસર્યા મારગે, મેં જોયુ તે દિશ;
પાણી અધિક તેથી પડ્યું, રાજા છાંડો રીસ.”

મુલ્લાંજીને મારવા, કરી એવો નિરધાર;
શૂળી પાસે લઈ ગયા, મુલ્લાંને તે વાર.
ફળ જાડું શૂળી તણું, મુલ્લાં પાતળે અંગ;
એવી હકીકત ચાકરે, જઈ કહી ભૂપ પ્રસંગ.

ભૂપ કહે, “શું હરઘડી આવી પૂછો કોઈ;
શોધી ચઢાવો શૂળીએ, જાડા નરને જોઈ.”
જોતાં જોતાં એ જડ્યો, જોગી જાડે અંગ;
બહુ દિન ખાઈને બન્યો, રાતે માતે રંગ

શિષ્ય મુદત માગી ગયો ગુરુ પાસે પસ્તાય;
ગુરુએ આવી ઉગારિયો, અદભૂત કરી ઉપાય.
જોગી શૂળી પાસ જઈ કહે, “ભૂપ સુણ કાન,
આ અવસર શૂળીએ ચઢે, વેગે મળે વિમાન.”

ચેલો બોલ્યો, “હું ચઢું” ને ગુરુ કહે, “હું આપ;”
અધિપતિ કહે, “ચઢીએ અમો, પૂરણ મળે પ્રતાપ.”
ગુરુ ચેલાને ગામથી, પહોંચાડ્યા ગાઉ પાંચ;
રાજા શૂળી પર રહ્યો, અંગે વેઠી આંચ

તમને થશે કે આ કવિતા ખાડા-ખડીયા અને આ બ્લોગને શું લાગે વળગે પણ હવે હું કહુ, હું મારા ઘેરથી બાઇક ની કીક મારી દુકાન તરફ જવા નીકળ્યો. ધોળીપોળ ના પુલની ધોવાયેલી સડક ક્રોસ કરી, હું ધુડ રુપી અબીલ-ગુલાલ થી મારો મફત માં અભિષેક કરાવતો રાજ હોટલ પાસે પહોંચ્યો, ત્યાં મને અનેક વાહનો ના ધુમાડા એ મફતમાં જ એક સીગરેટ જેટલો ધુમાડો આપી દીધો અને ત્યાંથી હું ટાવર બાજુ ગયો.

સુરેંદ્રનગર ના નહીં હોય એ લોકો માટે હુંં કહી દઉ કે અમારા ગામમાં રસ્તા નાના અને ખરાબ છે અને વાહનો ખુબજ વધારે છે. માટે મારા ઘેર થી અજરામર ટાવર સુધી નો પાંચ કિલોમીટર નો રસ્તો કાપવામાં મને પોણી કલાક થયેલી. અજરામર ટાવરથી હું મારા પપ્પા જ્યાંથી દવા લે છે ત્યાં લેવા ગયો પણ, જૈન સમાજ ના પર્યુષણના લીધે દુકાન બંધ હતી.

માટે પછી હું અમારા ગામ ના પ્રસીધ્ધ મેડીકલ સ્ટોર, રામબાણ માં ગયો. રામબાણનું કામ રામાયણ ના હનુમાનજી જેવુ ત્યાં બધીજ જાતની દવાઓ મલે. ગામમાં બીજી દુકાનો બંધ હોવાના કારણે, અહીં ખુબજ ભીડ હતી. હું લગભગ વિસેક મીનીટ એમનામ ઉભો રહ્યો. ત્યાં ઘણાબધા લોકો રાહ જોતા હતા મારા પછી પણ અનેક લોકો આવેલા. અંતે વિસ મીનીટ પછી મારો વારો આવ્યો એટલે મેં પપ્પાની ટેબલેટ નું પતાકડુ આપ્યુ. એમણે મને સાઇઠ ટેબ્લેટ્સ કાઢી આપી.

ત્યાંથી ટેબ્લેટ માળ્યા પછી હું બીલ કાઉન્ટર પર ગયો. ત્યાં બીલ બનાવવા વાળા ભાઇ ખબર નહીં શુંં કરતા હતા પણ એમણે પણ મને વગર મફત નો પાંચેક મીનીટ ઉભો રાખ્યો. પાંચ મીનીટ ના વેઇટ પછી ભાઇ ને એવો અહેસાસ થયો કે હું એમનીજ રાહ જોઉ છુ માટે ભાઇએ મને કહ્યું લાવો દવા. મેં એમને દવા આપી એમણે બીલ બનાવ્યુ અને મને યાદ છે કે ૬૮૪ રુપીયા નું બીલ બનેલુ. મેં એ વડીલ ને ૨૦૦૦ ની નોટ આપી એટલે જાણે મેં બહુ મોટો ગુનો કર્યો હોય એમ એમણે મારી સામે જોયુ.

થોડીવાર એમણે નોટ નું એનાલીસીસ કર્યુંં અને અંતે મને પાછી આપતા કહ્યુ કે આ નહી ચાલે. એટલે મારા દિલ માં ફાળ પડી મને થયુ ખોટી છે કે શું. મેં એમને બે-ત્રણ વાર પુછ્યુ કે કેમ પણ એમણે કશો જવાબ ના આપ્યો. એટલે મેં મારી રીતે નોટ જોઇ અને મને મળ્યુ કે એમાં મેં પેન્સીલ થી ૨૧ લખેલુ અને એ પણ એકદમ ના અક્ષરે. મેં એમને કહ્યુ કે કાકા હું ભુસી આપુ રબર હોય તો, પણ બદનસીબે મને એવો જવાબ મળ્યો કે રબર નથી બીજી નોટ હોઇ તો આપો બાકી દવાઓ પાછી મુકી દઇએ. બદનસીબીએ હું પણ ખાલી એજ નોટ લઇને ગયેલો એટલે મારે ધોયેલા મુળાની જેમ પાછુ ફરવુ પડ્યુ.

એમનું વર્તન જોઇ સ્પષ્ટ જણાતુ હતુ કે એ શેઠ નહતા નહીં તો એક નાના એવા લખાણથી ૬૮૪ નો ધંધો ના ખોઇ શકે. પણ હવે જે થયુ તે, હું તો એ દુકાનથી માઇ મંદીરવાળા રોડ પર રોલર કોસ્ટર નો અનુભવ મેળવી ઘેર પહોચ્યો.

આ વખતે બે સમુદાય ના ઝગડા ના કારણે અમારા ગામ માં મેળો નહતો થયો પણ અમરી નગરપાલીકા એટલી સારી છે કે એમણે રસ્તાઓ ખુબજ સરસ રીતે મેઇનટેન કરી અમને અલગ-અલગ રાઇડ્સ નો આહલાદક અનુભવ આપે છે.  (આ વાક્ય ને આર્ટીકલ સાથે કોઇ સંબંધ નથી પણ મારી આ વાત નગરપાલીકા સુધી પહોચાડવા માંગીશ.)

Source: https://abhijeetmehta.wordpress.com/2017/08/30/pencil-thi-lakhaan-lakheli-2000-ni-note/

देश कि बात बाद में कर…

Image Source: https://abhijeetmehta.files.wordpress.com/2018/02/speech-on-patriotism.jpg

देश की बात बाद में कर,
पहेले घर महोल्ला और शहर साफ रख;
वो टोप पहेने या साडी,
तु अपनी नझर साफ रख।

दुसरो की बाते बाद में कर,
पहेले खुद के घर का ध्यान रख;
उसके चरीत्र पे उंगली बाद में कर,
पहेले खुद के चरीत्र का ख्याल रख।

विश्व शांति की बात बाद में कर,
पहेले अपने अंदर के शोर को शांत रख।
वो राष्ट्रवाद पे चिल्लाए या समाजवाद पे,
तु अपनी विचारधारा साफ रख।

- अभिजीत महेता

Source: https://abhijeetmehta.wordpress.com/2018/02/02/desh-ki-bat-baad-main-kar/

जी भर कर ले क़ोशिश तू मेरा काम मीटा पाएगा

जी भर कर ले क़ोशिश तू मेरा काम मीटा पाएगा,
पर कसम मेरे ख़ुदा की हर तख़्त पे मेरा वजूद छूट जाएगा।
.
जन्न्त सा में नहीं जो तू मुझे बिगाड़ पाएगा,
जहन्नम सा काला हूँ तेरा साँया भी मुझ में मिल जाएगा।
.
वक़्त की तासीर है, आज मेरे साथ नहीं,
जब साथ आएगा तो लम्हा भी मेरी इजाज़त ले आगे जा पाएगा।
.
- अभिजीत मेहता

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

वो आज़ादी के लिए सर उठाएंगे।

जहां शांति के पाठ पढ़ाए जाते थे,,
वहाँ किताबे छोड़, हथियार थामे जाएंगे।
जिन हाथो में कलतक बरतन पाए थे,
उनमें किसी बंदूक से औज़ार पाए जाएंगे।

न अल्लाह के बन्दे है वो,
न राम के योद्धा है वो।
किसी वज़ीर-ए-आज़म की सेना से मारे गए,
कुछ काफिरों के परिवार है वो।

काफ़िर है वो तेरे लिए ए वज़ीर,
ख़ुद में इंसानियत के ख्वाब है वो।
कुछ लम्हों में मची तबाही में,
थोड़े से बचे इन्सान है वो।





किसी रोज़ उस बापू ने दिखाया एक ख़्वाब था,
सत्य, अहिंसा और शांति का पैगाम था।
उस पल जो अंग्रेज़ ने जलाया वो जलियावाला बाग़ था,
आज तूने जो जलाया वो शायद शाहीन बाग़ था।

अब लड़ेंगे हम, छीनेंगे हम,
हिन्दू-मुस्लिम हरघर में भगतसिंह को पूजेंगे हम।
शांति से न दी आज़ादी,
अब उस आज़ादी को तेरी कुर्सी को जलाकर लेंगे हम।





हर गली, महोल्ला जलाकर,
एक हवन कुंड बनाया तूने।
पहले गुजरात का और,
अब हिंदुस्तान का राजयज्ञ किया तूने।

जिस खून की तूने होली खेली,
उस खून का रंग लगाएंगे।
इस शांति के सफेद परचम को हम,
लाल झंडा बनाएंगे।

चीख-चीख हम थक है गए,
अब लड़कर जवाब दे जाएंगे।
खामोशी की मजबूरी को हथियार बना,
तेरे सीने को चीर डालेंगे।





हिन्दू, मुस्लिम, सीख, ईसाई,
आपस मे मील जाएंगे।
जो छूत-अछुत में लड़ रहे थे,
वो आज़ादी के लिए सर उठाएंगे।

जहां शांति के पाठ पढ़ाए जाते थे,,
वहाँ किताबे छोड़, हथियार थामे जाएंगे।
जिन हाथो में कलतक बरतन पाए थे,
उनमें किसी बंदूक से औज़ार पाए जाएंगे।

- अभिजीत मेहता
लाल सलाम
लाल सलाम

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिन्दी कविता: एक दूजे के भरोसे

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

ગુજરાતી કવિતા: એ વસી ગઈ હતી મારા આ દિલ માં

વાંચી હતી એને ક્યાંક,
આ અતરંગી ચોપડીઓ માં,
વર્ણવું એવા શબ્દો ક્યાં,
મારા શબ્દભંડોળ માં?
વાલી તો લાગતી એ,
જાણે તાજું ફૂલ હોય બાગ માં,
ખિલખિલાતી મુશ્કાન અને,
નમ્રતા વસતી હોય આંખ માં.
ન કશો સંબંધ હતો, ન કોઈ વાત,
છતાંય એ વસી ગઈ હતી મારા આ દિલ માં.
-અભિજીત મહેતા

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिन्दी कविता: सुन ना

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिंदी कविता: लेखक

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिन्दी कविता: मुझको जलादो

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिन्दी कविता: बेटे के जन्म की दुआ

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिन्दी कविता: मंज़िल पाया हूं

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिंदी कविता: बीदाई

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिंदी कविता: चेहरा

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

हिंदी कविता: जरूर आना

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta

ગુજરાતી કવિતા: જરૂરી નથી

તને ગમે એ બધું જ મને ગમે જરૂરી નથી,
પણ મને ન ગમે એ અશક્ય પણ નથી.
તારા વગર મુશ્કેલ કઈ નથી,
પણ કદાચ શક્ય પણ કઈ નથી.
તારા માટે દુનિયા સામે લડી લવ જરૂરી નથી,
પણ તું મળે તો મને પણ ન બદલું એ જરૂરી નથી.
હા ખબર છે કે નવી શરૂઆત સહેલી નથી,
પણ તારો સાથ હશે તો અઘરી પણ નથી.
તને પ્રેમ કરું એ જ ફક્ત પૂરતું નથી,
પણ ફક્ત પ્રેમ થી પેટ ભરાતું પણ નથી.
પેલી સપના ની વાતો કરતો પ્રેમી હું નથી,
પણ તારા સ્વપ્નાઓ પુરા ન કરું એટલો કાયર પણ નથી.
-અભિજીત મહેતા

Books authored by Mr. Abhijeet Mehta